Op dit moment zit ik op ons balkonnetje te chillen. Om me heen zitten een paar jongens te overleggen hoe ze hun surftechniek gaan verbeteren. Ja, ik zit op surfkamp! Vorige week zijn Ilse en ik vanuit Sydney hier naar Arrawarra gekomen, gewoon ergens in the middle of nowhere. Ik ben meteen achter een baantje aangegaan en die heb ik gekregen! Ilse probeert een baantje op een boerderij te vinden.

Ik heb hier de prachtige taak gekregen om elke ochtend om vijf uur klaar te staan om het ontbijt klaar te maken. Jullie kennen me allemaal goed genoeg om te weten dat ik een hekel heb aan vroeg opstaan (elke maandagochtend minstens een uur te laat op school). Maar op de een of andere manier kan ik me er hier wel overheen te zetten. Het mooie is namelijk dat ik elke ochtend mijn eigen adem omhoog mag zien kringelen (het is hier dan namelijk heel koud) en daarnaast kan ik echt een serieus prachtige zonsopgang zien. Het echte voordeel is dat ik om tien uur klaar ben met werken en dat ik dan voor de rest van de dag helemaal zelf kan bepalen wat ik doe. Dit is meestal dus gewoon een plank pakken en het water opgaan. En.. dat surfen begint ergens op te lijken! Vanmorgen bijvoorbeeld ben ik samen met een paar anderen lekker de zee opgegaan. Ik probeer steeds grotere golven te pakken. Als beginner pak je namelijk eerst de witte schuimkoppen. Ik ben nu aan het gaan voor de echte golven! Ik ga natuurlijk tien keer vaker onderuit dan dat ik een mooie golf afrond. Maar als je dan op het gegeven moment zo'n geweldige golf te pakken hebt gekregen en je kan heb perfect afronden geeft het je zo'n enorme kick!

Naast het surfen ben ik ook gaan kangaroo-spotten, kajakken, shoppen en nog veel meer. Op de een of andere manier ben je hier gewoon altijd bezig. Dat vind ik echt super fijn.

Na een dag surfen gaan we meestal lekker eten. Het eten is hier echt heel lekker. Dat is best fijn omdat zelf eten kopen in Australië best duur is. Hier kan je zowel bij het ontbijt, de lunch en het avondeten super lekker warm eten. Dat is dus echt geweldig. Behalve dan dat we telkens zo'n drie keer opscheppen. Maargoed met al dat surfen is dat niet erg. Na het avondeten is het tijd om naar de bottleshop te gaan. In een busje gaan we dan op weg naar het dichtstbijzijnde dorpje (5 km hiervandaan) om de alcoholvoorraad aan te vullen voor bij het kampvuur. Het kampvuur is een prachtige plek. Bij het kampvuur komen de meest geweldige verhalen los en leert iedereen elkaar wat beter kennen. Het kampvuur is voor mij vooral de plaats waar ik plotsklaps heel moe wordt en wegdroom. Rond een uur of zes wordt het al donker, dus rond half negen heeft iedereen steeds het gevoel dat het al half twaalf is.

Ik deel mijn huisje met veertien anderen. Geloof me, je komt hier niet om te slapen. Elke nacht is het weer een gekkenhuis: Een jongen wordt ingetaped in zijn bed, een ander kotst over een gordijn, dan loopt plotseling het huisdier van het kamp, een possum (buidelrat) door de kamer en daarna onstaat er een soort gevecht waardoor een kast omslaat. Door de ruimte waar we komen kun je bijna niet lopen. Er wordt volgens mij al weken over gesproken om de troep een keer op te ruimen maar niemand lijkt hiertoe werkelijk het initiatief te nemen.

We spreken over het algemeen de hele dag Engels met elkaar. Gelukkig zijn er ook een paar Nederlanders want het is zo lekker om zo af en toe in het Nederlands weg te kunnen praten.

Ik heb het hier echt naar mijn zin. Het is echt een plekje ver van huis waar je je wel gewoon lekker thuis kan voelen. Voor het werk wat ik doe krijg ik niet betaald, maar ik krijg dus wel de accommodatie, het eten en het surfen gratis. Het is voor mij echt een geweldige kans. Ik denk dat ik hier nog een paar weekjes wil blijven en dan verder reis. Eens kijken of nog een baantje kan vinden waar ik wel geld voor krijg:P In de tussentijd ga ik nog even op zoek naar mijn mojo.

nog een paar dingetjes over Australië waar ik mee in mijn maag zit:

Alles gaat de verkeerde kant op

- de zon draait de verkeerde kant op

- de maan zit op zijn kop

- het verkeer rijdt de verkeerde kant op. (dat was best gevaarlijk toen we gingen fietsen)

Iedereen is hier heel vriendelijk. Als je een random persoon tegenkomt wordt je begroet met ‘ How ya going?' Dit is echter een retorische vraag, ze willen er geen antwoord op hebben!

Onze baas vind zichzelf gestressed. Ik ben nog nooit zo'n ontspannen man tegengekomen.

Nou, lieve dutchies!!

Tot het volgende verhaaltje

kus Laura