Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een verhaal heb geschreven. In deze paar maanden is er veel gebeurd. Jammer dat ik slechts een minideel hiervan aan jullie kan vertellen. Ik ben vanuit Cairns (noorden) naar beneden gereisd en heb zo het grootste deel van de oostkust afgelegd. Op de plaatsen waar ik ben gestopt heb ik speciale dingen gedaan. Ik heb onderandere gedoken, heel veel bushwalks gedaan, onder watervallen gezwommen, ben op magnetic Island geweest, op de Withsundays waar ik een zeiltocht heb gemaakt enop een cadle station waar ik heb geleerd hoe je met een zweep moet slaan (kinkyy:P). Na een tijdje van constant komen en gaan, wilde ik weer graag ergens wat langer op een plek blijven. Disco de busschauffeur en 'mate' inmiddels vertelde mij over the Town of 1770 dat samen hoort bij het dorpje Agnes Water. Hij vertelde dat het een van de beste plaatsen was waar hij met zijn busje langskomt. Het is bovendien het eerste stadje vanaf het noorden waar je weer kan surfen.Ik dacht dat ik hier misschien een week zou blijven.Discokomt ongeveer elke twee weken langs Agnes en dan gaan we surfen. Elke keer vertel ik hem dat ik er waarschijnlijk niet meer ben als hij de volgende keer langs Agnes komt. Eergisteren was hij hier en besefte ik me plotseling dat ik hierinmiddels alweer zes weken ben. Het is hier ook eenvoudigwed prachtig. Het lijkt alsof de grote toeristische massa Agnesoverslaat en de mensen die hier blijven hangen van een bepaald soort chiller type zijn. Het dorpje is klein en voor buitenstaanders lijkt het weinig interessant. Het enige wat voor hun boeit is het plaatsje 1770 dichtbij, waar James Cook ooit aan land kwam. Het is de enige plek op de ooskust waar de zon ondergaat in het water en niet achter de bergen. Als je de omgeving beter leert kennen blijkt het dat het omgeven is met twee prachtige nationale parken. Het strand is mooi en rustig. Degolven zijn niet enorm maar lekker en bovendien lijkt het alsof iedereen een beetje gestoord is. Ik ben al de tijd in het hostel cool banana's gebleven. Zegt dat niet genoeg? Het is het beste beste hostel waar ik tot nu toe ben geweest. Als je binnenkomt kom je in een huiskamer met banken en zitzakken, als je verder loopt kom je bij de grote keuken, de hangmatten en het kampvuur. Toen ik aankwam was de (geweldige) baas Greg niet aanwezig. Het was wonderbaarlijk hoe niemand in het hostel een leidende functie hadmaar hoe alle mensen die er werkten precies deden wat ze moesten doen. En hoe schoon het is. Ik leerde al snel Richard kennen die me aan een baantje in het hostel hielp. Ik moet ongeveer anderhalf uur per dag werken en dan kan ik gratis blijven slapen.
De dag nadat ik aankwam wilde ik natuurlijk meteen gaan surfen om mijn board eens goed uit te proberen. Al snel vroegen een paar jongens van de staff of ik niet met ze mee wilden gaan naar een van de prachtigste stranden iets verder weg. Daar gingen we met z'n zevenen met onze boards in een busje op weg.Vanaf toen werd het alleen maar beter. Ik heb ondertussen veel vrienden gemaakt. Samenkoken we,hangen we,surfen we en maken we grote kampvuren op het strand. In Agnes water is het precies zoals ik me Australie heb voorgesteld.
Iemand zei laatst nog tegen mij: Ik geloof niet dat er hier mensen leven die normaal zijn. Ik denk dat ze gelijk heeft. Met elke local lijkt er wel iets geks aan de hand te zijn. Het toppunt van geweldige apartheidis wel de hippiefamily. De familie bestaat uit pa Umbra, zoon Tree, dreadlock ma en zes andere kinderen. Het is een vreemd gezicht om de familie langs te zien lopen.. Zes helblonde kinderen drentelen om elkaar heen, de kleinstenzwabberen erachter aan. Moeder is weer zwanger en Umbra lalt tegen iedereen aan die hij herkent. Gisteren nog kwamen ze Cool Banana's binnenlopen. Zodra ik ze zie kan ik een glimlach niet onderdrukken.Ik heb nog nooit zo'n gekke familie gezien. De kinderen klimmen in palmbomen en surfen. Ze wonen ergens in de bossen in hutten. Soms zie je ze een hele tijd niet en dan duiken ze plotseling weer op. Het is een mysterie hoe ze leven.
Verder had ik een baantje aangenomen in een restaurant. Op de eerste dag kwam ik er al snel achter dat mijn baas Mark erg veel van drinken hield. Ik maakte er een grapje van en zei: zozo nu al aan de drank? Wat blijkt nou, die kerel is gewoon een ongelooflijke achoholist. Aii pijnlijke grap achteraf. Op het moment dat ik begonmet werken, begon hij flessen wijn en bier door elkaar te drinken. Als het restaurant aan het einde van de avond leegliep kon ik me voorbereiden op anderhalf uur gelal en daarna moest ik of een ander meisje hem naar huis toe rijden. Ik heb nog nooit gehoord van een baas die zei: Als je zin hebt kan je vanavond komen werken maar ik begrijp ook als je andere dingen wilt doen dus je kan zelf kiezen of je zin hebt om te komen. Daarna moest ik aandringen of dat hij eigenlijk mensen nodig had en later bleek dat hij me niet kon missen die avond. Gekke gekke baas. De chillste die ik ooit in mijn hele leven zal hebben denk ik. Hij was heel aardig, maar vreemd. Doordat ik 's avonds afhankelijk van hem was heb ik maar onstlag genomen.
Afgelopen weekbedacht ik me dat het misschien tijd wasomuit AgnesWater te vertrekken. Net nadat ik dat besloten had,kwam debaas van het hostel naar me toe envroeg of ik niet samen met een ander meisje Catharin op zijn huis en hond wilde letten.Ik ging kijken naar zijn huis en hetis totaal prachtig. Een aanbod als dit kan je als backpacker niet afslaan. Het isals hemelom mijn eigen kamer te hebben: niemand die je wakker maakt in de morgen, niemand diesnurkt. Privacy is iets wat je niet vindt in een hostel. In de dagen dat ik nu in het huis ben geweest hebben we er vol gebruik van gemaakt: dinnerparties, pizza eten, bankhangavonden met popcorn een een film. Het is allemaal prachtig! Ik mag ook gebruik maken van hun auto. Dus we rijden de laatste week overal heen met de surfboards achterin. Een probleempje is Gus de hond. Elke avond moeten we hem van het hostel naar huis brengen omdat hij gek wordt van het eten wat de backpackers maken. Maar Gus kan niet alleen zijn. We hebben ALLES in het huis op slot gemaakt en elke kier geblokkeert,maar toch krijgt hij het op de een of andere manier voor elkaar om elke avond te ontsnappen en terug naar Cool B's te lopen. Naughty dog!
Over een paar dagen komen de eigenaren van het huis weer terug. Catharin en ik gaan huilen als we weer uit het huis moeten.

Ik heb dit verhaal al anderhalve week geschreven en heb nu pas de kans gekregen om het te uploaden. Ondertussen ben ik van Agnes water vertrokken en heb ik Fraser island gezien waar ik drie dagen een safari tocht heb gedaan. Nu ben ik net aangekomen in Noosa waar ik voor vijf dagen blijf. Ik ken hier al wat mensen dus het wordt vast gezellig! Het was moeilijk om te besluiten wat ik voor kerst ga doen. Ik heb toch besloten om terug te gaan naar Agnes Water omdat ik iedereen daar nu zo goed ken en ik weet dat ik een geweldig kerst ga hebben met mijn vrienden van Cool B's. Ik heb er zin in! Daarna ga ik misschien naar Sydney voor nieuwjaar waar ik ben uitgenodigd voor een party in een appartement met uitkijk op de harbourbrigde (dus het geweldige vuurwerk). Maar Sydney is ver weg en nieuwjaar voelt nog ver weg dus ik weet het allemaal nog niet zeker.
Heel veel groetjes en ik hoop dat jullie het allemaal goed hebben in Nederland. Ik mis jullie heel erg! Ik heb nog een boel foto's die ik over ongeveer een weekje op het internet kan zetten. Dus er komt snel iets nieuws aan:)

dikke zoen Laura